"System malborski" w handlu w czasach PRL

Zagadka (i trochę ciekawostka) dla Was.

Dziś nie zgadujemy charakterystycznego miejsca w Malborku. Tym razem pytanie brzmi:

Na czym polegał „system malborski” w handlu w czasach PRL (lata 70.)?

Dajemy Wam czas do godzin wieczornych – wtedy zamieścimy odpowiedź. Może ktoś z Was wie wcześniej i podzieli się wiedzą w komentarzach?

Zaglądajcie później na naszą stronę!

edit: g.20:00

System malborski w handlu obuwiem w PRL to wprowadzona w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku metoda sprzedaży półsamoobsługowej. Obuwie na ekspozycji było pogrupowane według konkretnych rozmiarów (numerów). Rozwiązanie to miało usprawnić zakupy w czasach permanentnego niedoboru towarów i gigantycznych kolejek.

Jak system malborski wyglądał w praktyce?

✔ Podział według rozmiarów: Klient podchodził bezpośrednio do regału lub działu oznaczonego konkretnym rozmiarem stopy (np. nr 39, 41 czy 44).

✔Pełny wgląd w ofertę: Na półkach wyłożone były pojedyncze egzemplarze wszystkich modeli – zarówno krajowych, jak i importowanych – dostępne w danym momencie w wybranym numerze.

✔ Szybka obsługa: Kupujący sam oglądał i wybierał interesujący go fason. Rola sprzedawcy ograniczała się jedynie do wydania pełnej pary z podręcznego magazynu i jej zapakowania.

Dlaczego było to przełomowe rozwiązanie?

W tradycyjnym modelu sprzedaży klient musiał za każdym razem pytać ekspedienta, czy dany model jest dostępny w jego rozmiarze. Oznaczało to ciągłe bieganie personelu na zaplecze, stratę czasu i ogólny chaos informacyjny.

Niestety, do dziś nie udało nam się ustalić, skąd dokładnie wzięła się ta nazwa. Czy to właśnie w Malborku ktoś wdrożył ten słynny „pomysł racjonalizatorski”, który potem wszedł do ogólnokrajowego użycia?

Dostępne źródła historyczne milczą na ten temat. A może ktoś z Was – mieszkańców Malborka – pamięta skąd wziął się ten termin? 

A poniżej trzy wycinki z gazet z różnych części Polski w którym wspominano o "systemie malborskim".